دمپایی

noreply@blogger.com (Ashkan Tansaz) — Fri, 16 Oct 2009 20:41:00 +0000

به پشت روی فرش خوابیده بودم و انتظار رسیدنش را می کشیدم
نزدیک نوروز بود، و من فقط فکر این بودم که امسال سال مهمی می توانست باشد
طبق معمول گوشم با موسیقی همراه بود
فکر کردم چه می شد اگر چشمانم را می بستم و زمان پنج سال به جلو می رفت
خوشحالی از آمدن او با غم از دست دادن چیزهای دیگر به سختی آمیخته شده بود و افکار کوتاهم از شاخه ها به پایین می افتادند
به خودم آمدم و دیدم چند ساعتی از آن پنج سال سپری شده است
به پهلو چرخیدم و به گلدان کاکتوس چشم دوختم، سعی کردم زیبایی پنهانش را درک کنم،
صدای گنجشکان لحظه ای حواسم را ربود، دوباره چشم برگرداندم
به رنگ سبز مرده اش نگریستم و هیچ نیافتم

کمی دیر شده بود
باید تا کنون می رسید

عشق یک احساس درونیست
تو عاشق می شوی و خودت هم از آن خسته می شوی
کاری هم به معشوقت نداری
وقتی او در اوج احساس است تو در فکر رهایی از فکرش هستی
دوباره خسته می شوی
دوباره عاشق می شوی
دوباره به فکر فرو می روی و دوباره تکرار می کنی
از افکارم لحظه ای خلاصی یافتم و نگرانش شدم
بوی عید را می فهمیدم
تغییر را درک می کردم
امسال همه چیزم تغییر کرده ولی باز می دیدم که از خودم دور و دورتر خواهم افتاد
افکارم به شاخه ها نمی رسید متاسفانه

این بار به کوه کتابهایم روی میز می نگرم
فریاد می زنند برو به دنبال او، نگرانی فایده ای ندارد

صدای افراد مختلف را در اتاق کناری می شنوم
نمی دانم آیا آنها هم منتظرند یا نه
زمان را گم کرده ام
کاکتوسم را فرستاده ام پی اش
فشار اصوات را روی نبضم حس می کنم
افکارم گهگداری به شاخه ای گیر می کند و فریادی برمی آورد
دوست ندارم زنده باشم، می خواستم همه چیز جور دیگری باشد، همه چیز جوان، عجیب و عاشق باشد
نمی دانم به این سطر از احوال من رسیدی یا نه
تو هم بد درد کشیده ای عزیزم، در آغوشم اگرچه جایی برایت نیست ولی شاید تو هم چون من روزی بالاخره آرام بگیری گوشه ای از دنیا

سرت را درد نمی آورم
در باز شد آخر
آمد و در آغوشش کشیدم
او یکی بود از آنها که در آغوش کشیدمشان
او آن بود که اشکش را فقط بر روی کاغذ دیدم
او آن بود که به من یاد داد در سوگ سیاوش بگریم
او بود که مرا آموخت عشق ورزیدن

noreply@blogger.com (Ashkan Tansaz) — Thu, 09 Jul 2009 15:31:00 +0000

از ته لیوان به تصویر مبهمی که پدیدار شده نگاه می کنم و به فکر فرو می رم

تکه های یخ باعث می شه که نوک انگشتام کمی کرخت بشن با اینحال چون تمرکز ندارم خیلی این مسئله برام مهم نیست
حواسم به خاطرات دور و نزدیکیه که چه خوب و چه بد بدنم رو می لرزونه، شاید اولین جایی که پاهام سست شد و از راهم فاصله گرفتم رو خوب به یاد داشته باشم. خیلی کوچکتر بودم از اینکه به پوچی برسم. فقط آینده رو می دیدم و به این فکر می کردم که مقصدم پر از امید باشه. دلم می خواست دشتی سبز پر از گلهای شقایق منتظرم باشه، سگ بزرگ سفید با خالهای قهوه ای که هر جا می رم دنبالم راه بیفته، دوست داشتم این رویاها و کابوسهام که هوای همه اونا گرگ و میش بود دست از سرم بر می داشت، می خواستم اون ضجه های نیمه شب مال من نباشه، آرزو می کردم که هر چی رو که از دست دادم حداقل دست آخر یه چیزی به اسم خدا تو وجودم هنوز جاری باشه.
با این حال، این همه سال میگذره. راستشو بخوای وافعا حسابش از دستم در می ره، اصلا هیچوقت درست یام نمی مونه که حتا چند سالمه. ولی جدا می خوام بدونم چی بود این فلسفه که این همه سال در به در گشتم و آخر اینطوری همه چیز رو دارم عوض می کنم، دارم فرار می کنم.
یادم میآد چند سال پیش، وقتی میشه گفت تقریبا هیچ کسیو نداشتم، در سکوت خودم غرق شده بودم، جالبه که اونروز این همه احساس غربت نمی کردم با اینکه الان خیلیا رو از ته دلم دوست دارم. حدیث اون شاه و تلخک توی زمستان یادم میاد که شاه با اون همه لباس میلرزید و تلخک راحت یک لا قبا شب رو گذروند.
خنده داره وقتی یادم می آد با بقیه چه جوری رفتار می کردم، واقعا در این توهم که با دیگران تفاوت دارم داشتم دست و پا می زدم. شاید تمام کسانی که اون زمان منو درک کردن الان نزدیک ترین دوستانم باشن ولی چیزی از خجلت من کم نمی کنه.
ته لیوان که رنگی شده برام جالب نمود پیدا می کنه.
باور کن می تونم صداهای جالبی تو سرم بشنوم. ای کاش بودی و باور می کردی.
فقط جرات می خواست، برای اینکه بشینی و واقعا مو به مو گذشته رو ببینی، بدونی که هیچوقت تنها نیستی وقتی غمگینی، بدونی همیشه خاطراتی هست که بهت زندگی می بخشه، بهت می گه که آیندت چطور خواهد بود. باور کن دارم بهت راستشو میگم. حتی غمگین ترین موسیقی هم تو رو به گریه نمیندازه، هق هق تو رو توی گوش دارم هرچند که بلند تر از هق هق من نبود. باور کن پس درمان من شاید بتونه در پست ترین حالت رهنمودی برای تو باشه.
آخرین حرفم با تو
اگرچه نیستم با تو، ولی اینو بدون که هر روز ذهنم به ذهن تو نزدیکتر خواهد شد، هر روز بیشتر از قبل کوتاهیم رو جبران خواهم کرد. روح من در آخر آنجا خواهد بود که تو می خواهی.

noreply@blogger.com (Ashkan Tansaz) — Tue, 09 Jun 2009 12:22:00 +0000

http://www.istgah.com/advertise/kid_311/from_20/to_0/531240.html

هیسسسسسس

noreply@blogger.com (Ashkan Tansaz) — Wed, 17 Dec 2008 16:44:00 +0000

دیشب که بین خواب و بیداری داشتم با رویاهام زندگی می کردم

اون وسط مسطا...اونجاها که آدم بین هیچ دو چیزی نمی تونه تفاوت بذاره

اونجا که می خواد فقط زودتر خوابش ببره و همه چیزو فراموش کنه

یاد اون روزای قدیمی افتادم

یاد روزهایی که اگه از من می پرسی هیچ وقت زندگیشون نکردم

یاد آدمایی که الان هر کدومشون یک طرف دور از من دارن زندگی می کنن

یاد خاطراتی که انگار کسی برام تعریفشون کرده و دارم توی تخیلاتم سعی می کنم بهشون جون بدم

اگه از من می پرسی که همش خواب بود

از هر کسی یه یادگار مونده که فقط اونه که می گه این منم که اون زندگی رو زندگی کردم

یادگار خیلیارو مجبور شدم خودم نابود کنم

خیلیشم خودش نابود شد و عین خیالم نبود که چیزی از دست رفت

یاد یه موزیک جز افتادم که می تونس خاطره بشه

می تونس حتی یه ساکسیفون نواز باشه که منو به زندگی امید وار کنه

می تونس رنگ قرمزی باشه که همراه سیاهی وجودم روی بوم نقاشی پاشیده شه

می دونی که از آینده متنفرم

کلا از چیزی که از جنس من نیست متنفرم

از اونی که فکر می کنه منو می تونه به جایی که می خواد هدایت کنه متنفرم

غصه نخور

من هیچ وقت شکست نخوردم

هیچ وقتم توی یک اتاق نخواهم خوابید

noreply@blogger.com (Ashkan Tansaz) — Mon, 02 Jun 2008 16:19:00 +0000

و بهار هم آمد و رفت
با این حال پاییز را به یاد می آورم که قرار بود زنده شوم
صدای موتور ماشینهایی که از پشت سر به من نزدیک می شدند
و من که بی خیال از غم دنیا همچون طفلی از کوچه های تاریک

و پر از عطر صمیمیتی که به یاد می آوردم گذر می کردم
گرمای بدنم که در آن سرما ،عرق حایل لباس و بدنم شده بود
و چقدر دلم کوهنوردی می خواست
دلم هوس سبکبالی کرده بود
دلم می خواست که هنوزم کوچه های تهران برایم غریب و پراحساس باشد
عادت بدترین مرضی بود که به آن دچار شدم
و بدترین عادتم،عادت به نبودن تو بود
ماشینها با نور بالا از کنارم می گذشتند و من دیگر صدای موتورشان را نمی شنیدم
غرق در این خوشبختی غریب چند ثانیه ای بودم
و یاد تو بودم که زودتر از آنکه زندگیم نظم پیدا کند رفتی و همه را داغدار کردی
و تو نیز که همچون من زندگیت عوض شد و دیگر از من نبودی
و یاد او که هیچگاه نبود و نخواهد بود
همه و همه شاد، کوچه ها را در تاریکی نم دار آن شب پاییزی گز می کردیم

Memento (Gibse Feat. Shirin)

noreply@blogger.com (Ashkan Tansaz) — Sat, 31 May 2008 15:38:00 +0000

MEMENTO
.
.

.
One fine day, I did meet, my déjà vu
I felt it, in my bones, I got fool
In no time, the ice broke, talking to you
A blithe lack, of concern, in me grew
Not even, a genie, could get it through
I was with, no doubt all, over you
My whole life, seemed to be, hysterically
Amusing, from the time, you were in
.
.
There was no, trace of that, melancholy
From the moment you came, down to me
Totally, magnetized, I got to you
It happened, mightily, and magically
With much euphoria, my life got filled
For sure not, before I, found you indeed
By your side, in luck and, pride I got dipped
To the point, that the whole, world envied
.
.
Now I don’t, have a leg, to stand on
How on earth, can I be, so, so wrong
To have your, affection, once more gained
I will surely leave no, stone unturned
How to stop? You are not, close to me
.
.
No way, no way, no way
It is all, up with me, today
I did eat, my heart out, these days
I feel, I feel so insane
What am I? I’m jilted
.

...Download file...

Minstree Hall(By Blackmore's Night)

noreply@blogger.com (Ashkan Tansaz) — Sun, 18 May 2008 11:15:00 +0000

شاید خوب باشه...ولی من کاری نکردم...فقط شاهکار یک نفرو دوباره نوازی کردم

...Download...

من لبخند می زنم

noreply@blogger.com (Ashkan Tansaz) — Sat, 12 Apr 2008 09:35:00 +0000

می دانی فرق من و تو چیست ؟
تو هروقت که بخواهی "نه" می گویی و من از گفتن نه بیزارم
.

تو خودت را خوبِ دنیا نشان می دهی و من بدِ دنیا در حالیکه
تو خوبی و من بد
تو همه کار می کنی و با یک معذرت خواهی لبخند من را می بینی
و من همه کار میکنم و بی معذرت خواهی تن به شکست می دهم
.

می دانی فرق من و تو چیست ؟

.تو می روی و می روی و می روی و آخر سر می آیی
من می آیم و می آیم و می آیم و آخر سر می روم
...تو سرت درد می کرد، دلت درد می کرد،بی حوصله بودی
و من که فرق دل و معده ،سردرد و سر گیجه را نمی دانستم ناگهان همه وجودم درد شد
...تو از رفاقتت می گفتی،از چرا بودن من با تو
...من از تنهایی می گفتم، از چرا بودن من با تو
.

می دانی فرق من و تو چیست ؟

تو هزاران دوست داری و من تنهای این عالمم
تو لبخند زدی،اخم کردی،اخم کردی،اخم کردی و ناگهان قاه قاه خندیدی
من لبخند زدم،لبخند زدم،لبخند زدم،لبخند زدم و ناگهان قاه قاه خندیدم
تو سردی کردی،من لبخند زدم
تو تلخی کردی ،من لبخند زدم
تو شادی کردی،من لبخند زدم
تو پیروز شدی،من لبخند زدم
تو مست شدی،من لبخند زدم
تو خواب بودی،من لبخند زدم
تو بیدار شدی،من لبخند زدم
...تو سکوت کردی
...من لبخند زدم
.
.
.

Cozy Prisons

noreply@blogger.com (Ashkan Tansaz) — Sun, 09 Mar 2008 13:36:00 +0000

Covered From A-ha.But not Completely!!!

.
.

.
.

take a moment if you dare

catch yourself a breath of air

there's another life out there

and you should try it

dead-ends hide on every street

look before you place your feet

cracks and fissures keep the beat

and you're inside it

.
.

Download(780 kb)

.

The Paranoid Rascal(Orginal Version)

noreply@blogger.com (Ashkan Tansaz) — Sun, 06 Jan 2008 17:39:00 +0000

I want to cut this curtain to find me out there.
And try to be something new and full of dare.
I’m tired of what you like in a clown.
Ragged clothes, broken nose, He lives alone.
First of all, not using cellphone
After midnight it rings in my ear like a moan.
So many many empty bottles on the ground
A Stinky little room without a sun

Chorus:
long for turning sick and criminal
You can live this life like an animal.
Someday I will survive with my dignity.
And you’ll pass your life with no sanity.

Ladies and gentlemen, May I have your attention?

I feel deeply, sorry for, you every day.
Trying to be, flawless and, never to blame.
But, you all, Mother F****
Too scared to get, rogue and, even villain.
Every night I , dream of cold, murders and blood.
Savor the sweet taste of cruelty and red crime.
Always forced to, bear pain, but with no gain, that’s why.
Get dipped in pure pleasure thanks to courage of mine.
So what? that's the rule: kill or die.
Never to end, to stop , you cannot deny.
Every thing is fine Here in devil’s eye.

So I did’nt turn back to your life.
Overjoyed, beyond me and all lines.
All those evil memories I wanted to make,
A grim face pours in Tatoo While I shake .
I say:' easy, take it easy for god’s sake
How long how long does it take?'
Dark yells of rage,breaths of death, drops of ink ,wash them away .
To graves of future, far away

Download Full Size File

V

noreply@blogger.com (Ashkan Tansaz) — Thu, 07 Jun 2007 20:23:00 +0000

.نمی دونم از کجا شروع کنم
،شاید به خاطر اینکه برعکس باقی زندگیم که نقاط روشن کم داره

.اینجا،با تو،حرف برای گفت و شنود زیاد دارم
شاید الان با تو بودن به من نشون داد که تمام زندگی

. در ریاضت و تنهایی و غم بودن با ارزش بوده
شاید از غمهای اخیر نه تنها ناراحت نیستم بلکه شادم

چون یه روز یکی به یکی دیگه گفت:توی کدوم
قصه از زندگی عاشقهای راستین شادی بود؟
.آره حقیقت اینه
،هر روز که از روزها می گذره

.غمهام با خودم بزرگ می شن و تو بزرگتر از هر دوی ما

، و هیچ روزی غم انگیز تر از روزی نبود

. که جمله ی جادویی دوستت دارم رو شنیدم
.یکبار سخن از فتح وسط اومد
.اگر حقیقت باشه،من رو فتح کردی اونروز
.پس می خوام نام تو همیشه بعد از نام من بیاد
این همه طوفان و غرق اگرچه پیرم کرد

ولی چشمام هنوز سویی داره که رنگ متفاوت
.احساسمون رو ببینم
.نمی دونم چی بگم که رنگ کهنگی روی اندیشم ننشسته باشه
.فقط بدون که هنوز مونده تا احساس کنم که آغاز راهم
.هرچند بارها خسته و درمونده شدم
.ولی هنوز می تونم کاملتر شم
کی می دونه انسان کامل وجود داره یا نه؟

ولی هر کسی برای ظهور این آدم توی

.زندگیش تمام تلاششو می کنه
...من هم

Childhood

noreply@blogger.com (Ashkan Tansaz) — Thu, 12 Apr 2007 09:35:00 +0000

.چقدر دور شدم از تو
.از تویی که جز اون چیزی خوشحالم نکرد
.امروز بعد سالها یادت کردم
.بعد این همه فراموشیهای اجباری و عمدی
.یاد اون همه شیطنت،انرژی
اون همه آفتاب تابستونی که گهگاهی از

. ابرها سایه می ساخت
اون همه درختای سبز سر به فلک کشیده

. که شاخ به شاخ شده بودند
اون همه رهگذر که می دونستند

. کجا دارند میرند
اون همه صداقتی که می تونستم تو

. چشم همسالهام ببینم
.اون همه بیخیالی و بی مسئولیتی
یاد شلنگ آبی افتادم که با اون

. صدها نفر و خیس کردم
یاد سوسکهایی افتادم که از

. دستم آسایش نداشتند
.یاد بازی سُــّکان افتادم
یاد نرده هایی افتادم که

. هر روز از اونها بالا می رفتم
.یاد شیشه هایی افتادم که با توپ شکستم
.یاد باغچه ی کوچک سبزیجاتم افتادم
.یاد خرگوشم افتادم
یاد سوراخ کوچک

. سقف حموم که برام دلهره آور بود
یاد حیاط خلوت پشت خونه که روی

. دیوارش می شستم و لواشک می خوردم
یاد دوچرخه ی لکنتیم که هر

. روز تو تعمیرگاه بود
یاد دبستانم افتادم که هر روز

. دعوای دسته جمعی می کردیم
یاد بوی کولر تو ظهر تابستون افتادم

. که زیرش رمان ژول ورن می خوندم
.یاد لاک پشتم افتادم
.یاد آب زرشکهای بعد از استخر
.

...اما چه کنم
...همش خاطره ست
و وقتی چشمام رو باز کنم

... قواره ی بدهیبت حال رو خواهم دید

Losing Control

noreply@blogger.com (Ashkan Tansaz) — Fri, 09 Mar 2007 14:00:00 +0000

.ببین که چطور کنترلم رو از دست دادم

چطور نمی تونم ذهنم رو پاک کنم
. از چیزهایی که دوستشون ندارم
.باورم نمی شه که اینطور زمان گذشت
پاییزی که اینهمه انتظارشو کشیدم
. مثل ماهی از دستم لیز خورد
.باور کن خودمو گول نزدم
.باور کن که توی چیزی غرق نشدم
.همه چیز عادی بود
.همه چیز ساده بود
!همه چیز با یک آهنگ شروع شد
.توی ماشین بودم
.صبح زود
.صبح آفتابی و خنک پاییزی
.به سمت شرق می رفتم
.نور آفتاب توی چشمم بود
.جادوی موسیقی رو فراموش کرده بودم
اما فهمیدم با موسیقی بیشتر
. از هر چیزی عاشق شدم
اونروز فقط می خواستم زودتر
. از شر همه خلاص شم
زودتر بیام توی خلوت خودم
.بیام و چشمهامو ببندم و خیالپردازی کنم
.به یاد جاهای ندیده خاطره سازی کنم
.به یاد چیزهای از دست نداده اشک بریزم
.

.فکر نکن خوشحالم که بیدارم
!!!نه
.بخوام و نخوام،قبول کردم که تنهام
.که همه چیز درون خودمه
.حالا فقط چند روز مونده به بهار
.به روزهای تنهایی
.به خاطره سختیهام
ولی دلم می خواد تنهایی خودم رو

!!! باهات قسمت کنم
دلم می خواد شاهد خلوتم باشی و
. شنونده ی موسیقی بهاره ی من
.که همون موسیقی پاییزه
.
.
.دوستت دارم

noreply@blogger.com (Ashkan Tansaz) — Wed, 31 Jan 2007 11:23:00 +0000

،درکشاکش این روزگار
،در همهمه ی بی سر و سامانی ها
بدنبال ترک تعلق
،بدنبال ره آزادگی
.

گرفته بودم چون ابر بهاران
.که صاعقه هایم نابود کرد هرچه بود
.

برگِ زردِ درختِ ز غم سوخته بودم من
نهان از نظر چشم به جان دوخته بودم من
.

.لب خشکیده ام بدنبال قطره ای آب،ذره ای محبت بود
.رنگ رخسارم کبود
.سیل اشک بر گونه هایم مثل رود

. می نواخت باد در آن تاریک شب چون مطربان حلقه به در
،کاو هم چو من

... خواب ز چشمش افتاده بود

noreply@blogger.com (Ashkan Tansaz) — Wed, 31 Jan 2007 11:02:00 +0000

.دریا مرا می خواند

.گویا شب ناتمام است
.

. نیست شد هرآنچه که گفتم زیباست

.دیوار می بینم و دیوار
.مرگ بی صدا سایه انداخت
.

.نیست شد هرآنچه که گفتم زیباست
.

.گندمزارم گرفت آتش
.باد بر گوشم سیلی زد
.

.نیست شد هرآنچه که گفتم زیباست

. نغمه ی بلبل مرد
.شکست هرآنچه که بود

.نیست شد هرآنچه که گفتم زیباست

noreply@blogger.com (Ashkan Tansaz) — Thu, 18 Jan 2007 18:42:00 +0000

تا کی صلح؟ تا به کی صبر؟
روان گشته است روحی چو نهر
نشسته ام تا چه رسد ز ماورا؟
زین جا نرسد مرا بیش ز قبر

Answer Lies Within

noreply@blogger.com (Ashkan Tansaz) — Sun, 31 Dec 2006 10:35:00 +0000

.به اطراف بنگر
به کجا تعلق داری؟
.نترس،که تنها نیستی
.نگذار که روزها از پس هم گذر کنند
.نگذار که تمام شود
.نگذار که روزها از پس هم بگذرند، که به جواب دروغهای درونت مطمئن نباشی
.زندگی کوتاه است
.پس از خطاهایت بیاموز
.بر تصمیم هایی که می گیری پایدار باش
.با دو چشمان باز با هر روز روبرو شو
.و سعی کن تا ببخشی و همه چیز را درونت نگاه نداری
.آینده از آن توست
.و تو خوبی
.من تصمیمات تو را می دانم
.و خواهی درخشید

noreply@blogger.com (Ashkan Tansaz) — Thu, 28 Dec 2006 11:36:00 +0000

.خسته شدم انقدر گوش دادم

.برداشتهای مختلف از زندگی

...واقعا که

به حرفهای کی توجه کنم؟

.گم شدم بین این همه نظریه

،نمی خوام فکر کنی از حرفهام منظور خاصی دارم

.ولی بذار یه چیزای کوچولویی رو روشن کنم

.تو این دنیا هممون سر و ته یه کرباسیم

،باور کن اون چیزی که اسمشو فرهنگ گذاشتی

فقط واسه ی این فرهنگه

. که لفظشو خوب توی دهنت می گردونی

یه روز فکر می کردم کسی که

. به ظاهرش نمی رسه باطن قشنگی هم نداره

.اما چقدر خطا رفته بودم

.نمی خوام مثالی بزنم

.چون به هیچ چیز مطمئن نیستم

.نمی خوام فکر کنی خودمو آدم فرض کردم

می دونستی این همه چیز که بهشون می بالیم

هیچیک مال خودمون نیستند؟

این همه بدبخت و بیچاره که تو این اسمو میدی بهشون

.از من و تو بیشتر می فهمن

.این همه آدم در روح ما دخیلن،اگه به روح معتقدی

.شاید نصیحتگونه دارم وراجی میکنم

. ولی خودم از صمیم قلب خوشحالم

.خوشحالم که حداقل تا این حد کم رو می فهمم

.ببین هر جور دوست داری فکر کن

ولی می تونم بهت اطمینان بدم که

. بین خودمو خودت هیچ فرقی نمی ذارم

.حداقل

.در ضمن

.این روزا دارم زیادی زر می زنم

.اصولا از کسایی که زیاد زر می زنن خوشم نمی آد

باور کن زندگی امروز ماها رو فقط

.با زر زدن شیرین نشون می دن

باور کن آدما چون فقط زر می زنن

.می تونن خودشونو گول بزنن

...در هر صورت

.این روزا دارم زیادی زر می زنم

.اگه بخوای می تونی جلومو بگیری

.اما شک دارم که بخوای

noreply@blogger.com (Ashkan Tansaz) — Mon, 25 Dec 2006 17:09:00 +0000

چه باید بگویم؟

.همه ی ما به اندازه ی هم مدعی هستیم

.فکر می کنم نیاز به برهان وجود دارد

.ولی نمی توانم رو راست باشم

.هر چند که نجات در راستی و درستی است

.تمامی ادعاها به پست ترین زوایای وجود نفوذ می کنند

.و باور کن

.باور کن چند تایی بیشتر سر از واقعیت بیرون نمی آورند

.شاید نیاز به تفاوت داری

.نمی توانم متفاوت از این باشم هرچند که شاید بتوانم

.شاید نیاز به عشق داری

.عاشق تو نخواهم شد با اینکه شاید روزی عاشقت شوم

،می دانم که نمی توانم دوگانگی این دنیا

،دوگانگی شخصیتها،دوگانگی واقعیتها

.را با چند خط به تو منتقل کنم

ولی از تو می خواهم سعی نکنی

.از این چند خط به چیزی از درونم پی ببری

.باور کن همانم که می شناسی با تمام فرقهایی که با آن دارم

noreply@blogger.com (Ashkan Tansaz) — Mon, 27 Nov 2006 14:39:00 +0000

چه می کردید اگر می دانستید سرنوشت شما به هم وابسته است

و سرگذشتتان از هم تاثیر گرفت

در حالیکه نه می شناسید آنکه را باید بشناسید

نه به پشت چرخیدید تا ببینید آنچه را که باید می دیدید؟

گناه

noreply@blogger.com (Ashkan Tansaz) — Thu, 23 Nov 2006 17:54:00 +0000

می دونی چی توی این دنیا باعث می شه به زندگی و زنده موندن پایبند بمونم؟

.نه.بذار اینطوری شروع کنم

فکر می کنی چه لحظه ای می تونه واسه ی تو سخت ترین لحظه باشه؟

.نگو مرگ این و اون و از بین رفتن عشق و... که حالم از کلیشه به هم می خوره

.یاد یه چیزی افتادم

.بی ربطه اما می گم

یه معلم داشتم که یه روز سر کلاس از همه پرسیدعاشقی بدتره یا گرسنگی؟

.یه عده جو گیر مثه من فریاد می زدند عاشقی

.یه عده هم که گاوتر از این حرفا بودن می گفتن گرسنگی

:اما معلم با خونسردی تمام گفت

بچه های عزیز اگه یه روزی توی سرما ,شاش تند بدنتونو به لرزه بندازه

.هر جفتشو یادتون می ره

.اون موقع خندیدم

.الانم می خندم ولی به ساده لوحی خودم

می دونی دور و بر خودم چقدر آدم دیدم که از تب عشق درهای بهشتو می دیدن

.ولی تا باد مخالف وزید هوس خونه نشینی کردند

پدرها و مادرهایی رو دیدم که بالاخره

.مرگ فرزند نازنینشونو فراموش کردند

.الارغم میل باطنیشون

.نه عزیز دلم

.اینا سخت نیست

.این سخت نیست که تمام زندگیت تحقیر شی

.این سخت نیست که تمام عمر بر اثر یه حادثه کمر به پایینت فلج بشه

.نمی خوام حوصلتو سر ببرم

می دونی سخت ترین لحظه چیه؟

اینه که گناهی که اونقدر بزرگ بوده

.که فقط یکبار انجامش دادی رو به یاد بیاری

.مثل یه مهره که مشخصاتتو داره همراهته

.اونوقت هر روز آرزو میکنی که ای کاش هرگز زاده نمی شدی

.ول کن

می دونی گناه چیه؟

.منو بگو قصه حسین کرد شبستری می گم یه ساعت

noreply@blogger.com (Ashkan Tansaz) — Wed, 15 Nov 2006 03:41:00 +0000

.هیچ به حسابم مگذار,به هیچ کجا متعلق نیستم

ZzZz

noreply@blogger.com (Ashkan Tansaz) — Sun, 12 Nov 2006 16:09:00 +0000

.دیشب افکار زیادی داشتم
.فکر کنم برایت پیش آمده باشد که نتوانی افکارت را کنترل کنی
ساعتها از این پهلو به آن پهلو شوی تا شاید ذهنت بتواند

. فکر را به رویا تبدیل کند
.می توانستم تصور کنم که صبح هنگام چهره ام چگونه خواهد بود
!خسته و پژمرده
!دوست داشتم اگر چشمایم پف کند توجه همه را جلب کند

!می بینی افکار دیشب مرا؟

!فکر می کردم چه می شد اگر همه می فهمیدند که من متفکرم

.نمی دانم چقدر گذشت

.اما صدای تیک تیک ساعت دیواری را خوب به خاطر دارم

.تصویر مبهم سایه ها را که درهم پیچیده بودند را به یاد دارم

.باز هم از این پهلو به آن پهلو شدم

!چه خوب که تختم فنری نیست

. وگرنه چقدر وجودم برای شب غیرقابل تحمل بود

کم کم چشمانم شعاع های نور چراغ روشن خیابان را که

. از بین درز پرده ها به داخل آمده بود را گم کرد

گوشم با صدای موتورهایی که گه گاه خیابان های دور

. را طی می کردند همراه شد

.سپس به آرامی صداهایی ماورایی ذهنم را تسخیر کرد

.صداهایی که می شد با آنها موسیقی رنگارنگی ساخت

.خطهای کتابی که صبح خوانده بودم در جلوی چشمانم به رقص درآمدند

.حرفها رقص کنان جابجا می شدند و کلماتی بی معنی می ساختند

.تقلا می کردم تا معنی آنها را کشف کنم

.صدای دندان قروچه ی خود را شنیدم که در حفره های مغزم طنین انداز شد

.و در آن زمان تمام صداها و اوهام به یک باره ساکت شدند

.سکوت

.سکوتی به بزرگی کویر

.وآنگاه تو بودی که مرا نظاره می کردی

.نگاهی کنجکاوانه

.نگاهی از سر تامل

.چشمانی که درست چشمانم را می نگریست

...نگاهی که آه

...نگاهی که تنها می توانست به چشمانی پف کرده بنگرد

noreply@blogger.com (Ashkan Tansaz) — Thu, 02 Nov 2006 17:16:00 +0000

7

noreply@blogger.com (Ashkan Tansaz) — Tue, 31 Oct 2006 21:24:00 +0000

.امروز شنبه است

روز پركاري است.بايد عشق بورزم.بايد توقعي نداشته باشم.بايد زياد حرف بزنم.خوش شانس خواهم بود اگر كسي هم عاشق من شود.پياده روي در غروب و تماشاي مردمان.هر كه را مي بينم عاشق مي شوم.چقدر خوب

.امروز را قرمز مي نامم
.يك شنبه
امروز صبح دير از خواب بلند مي شوم.دلم مي خواست هوا به اندازه ي كافي گرم باشد تا صورتم را داغ كند.موهايم را شانه نمي كنم.رختخوابم را جمع نمي كنم.موسيقي محلي.كيك خانگي خوشمزه.مرباي توت فرنگي.شير دوست ندارم.چاي گرم و شيرين.تمام چراغها را روشن مي كنم.پرتقال.پوستش را مي چكانم.آه كه چه بويي دارد...يك قطعه بزرگ.آه چه طعمي دارد.دلم يك كاميون پرتقال مي خواهد.دلم مي خواهد بينشان شنا كنم.خوب امروز كلي كار دارم

.كلي آدم هست كه هنوز عاشقشان نشدم
.امروز را نارنجي مي نامم
.دوشنبه
صبح با نوازش آفتاب سحرگاهي از خواب برمي خيزم.دفترچه يادداشتم را ورق مي زنم.چه خوب.ديروز سه نفر عاشقم شدند.بايد با آنها قرار بگذارم.همگي آنها با هم.مي خواهم هيچكس در دنيا اندازه ي

.من دوست داشته نشده باشد
!دلم هوس ليمو كرده.ليمو و سالاد فراوان.دلم مي خواهد چشمم مست رنگ دلربايش باشد
!عشق و ليمو چقدر شبيهند
!هر دو اشتها را باز مي كنند
.امروز را زرد مي نامم
.سه شنبه
.عجب ظهر تابستاني قشنگي است
.از دور صداي آب پاش هاي روي چمن ها را مي شنوم
.هندوانه نيم خورده ام را مي نگرم.دلم شلوار سبز و پيراهن قرمز مي خواهد.يا برعكس
.دلم شيريني زبا ن هم مي خواهد همراه با شربت آلبالو
.عاشقها حوصله ام را سر برده اند
.مادرم براي ناهار صدايم مي كند
.آبدوغ خيار با نعناي فراوان

.عشق را بي خيال
.كشمشهاي آبدوغ خيار را نگاه كن
.امروز را سبز مي نامم
....هممممممم چهارشنبه
.امروز براي آبتني به دريا مي روم.رو به آسمان پشت به آب مي خوابم

.صداي نبض زمين را مي شنوم.زمزمه ي ماهي ها
.دور دور ها در ساحل چيزي مي بينم كه شبيه انسان است
.عاشقش مي شوم
.امروز را آبي مي نامم
.پنج شنبه
!امروز نيلي است
.جمعه
.از عشق خسته ام.به غذا ميلي ندارم
.نفسم را حبس مي كنم تا ببينم چه حسي دارد خفگي
.هفته اي يكبار خفه مي شوم
.امروز بنفش است
.

آيا فردا شنبه خواهد بود؟

.دلم گوناگونی می خواهد